Hoop versus verwachtingen
Er is mijns inziens een groot verschil tussen het begrip ‘hoop’ en het begrip ‘verwachtingen’. Alleen…staan we daar vaak niet bij stil. Althans…ik betrapte me er het afgelopen jaar heel hard op dat dit twee volledig verschillende begrippen zijn.
In vele gevallen lijkt het mij beter om hoop te hebben, dan verwachtingen. Hoop geeft vaak moed en kracht terwijl we goed in contact zijn met de realiteit. Verwachtingen kunnen rust geven als ze realistisch en laag zijn…maar vaak leiden ze ons tot teleurstelling en frustratie als ze te strak gespannen of te hoog zijn.
Ik licht het verschil even toe aan de hand van persoonlijke bevindingen:
Hoop
Vorig jaar werd mijn zus het slachtoffer van een ernstig verkeersongeval, waardoor ze in het ziekenhuis is beland en gedurende enkele weken in coma lag. Het was onduidelijk of ze het zou halen. Indien ze het zou halen, wisten we niet welke schade er zou zijn. Wat zou er van mijn zus worden? Zou ik er ooit nog deftig mee kunnen spreken als ze hierdoor komt. Laat ons stellen dat er bij aanvang grote onmacht was. Geen controle…geen vat op het verloop.
Verwachtingen stellen waren al helemaal niet aan de orde. Alleen hopen dat ze er de volgende dag nog zou zijn. We moesten het allemaal wat in de handen van het lot laten…en uiteraard in de kennis en ervaring van het medische personeel. Met die hoop ging ook veel dankbaarheid gepaard. Elke ochtend belde ik met een bang hartje naar mijn moeder (want enkel zij en mijn schoonbroer mochten in het begin door corona op bezoek en werden gecontacteerd). En elke dag was ik ook dankbaar dat er weer een dag bij mocht zijn en dat de waarden stabiel bleven. Lang verhaal kort is mijn zus er gelukkig op het gemak doorgekomen. We zijn grote geluksvogels!
De hoop was op zich een belangrijke steun in het verhaal. We hoopten op iets dat realistisch kon zijn, maar waarvan we beseften dat we er zelf geen vat op hadden. We beeldden ons het waarschijnlijke in, en haalden daar kracht uit. We zagen de werkelijkheid (mijn zus die roerloos op intensieve lag) en hoopten erop dat ze erdoor zou komen. Er was ook wel een voortdurende staat van paraatheid in het verhaal. We beseften wel heel goed dat we elk moment slecht nieuws konden krijgen…geen verwachtingen!
Verwachtingen
Het is ongelooflijk, als je erop begint te letten, hoeveel verwachtingen (in plaats van hoop) wij stellen in ons dagelijkse leven. Ergens normaal, want we zijn gewoontebeesten en hebben graag wat voorspelbaarheid. Ik verwacht bijvoorbeeld op dit moment dat mijn man straks zal thuiskomen en we samen iets zullen eten. De kans is vrij groot dat die verwachting zal worden ingelost.
We hebben onze verwachtingen op zich zeker nodig. Maar ‘het venijn zit hem in de staart’. De verwachtingen zijn eerder schadelijk als ze niet-realistisch zijn of een lagere kans hebben om plaats te vinden. Dan krijg je veel sneller teleurstellingen en frustraties.
Een eenvoudig voorbeeld stelde zich deze week. Tijdens een gesprek met mijn man, keek hij plots zeer teleurgesteld naar de lucht. Hij had namelijk verwacht dat het mooi weer ging zijn, en nu…zou hij niet kunnen gaan fietsen. Hij had er zich nochtans zo op verheugd.
Het besef van het verschil tussen beiden is zeer helpend. Want…we bepalen nog altijd zelf wat we denken (gedachten zijn geen feiten). En als we hier een beetje aan het roer mogen staan, dan is het helpend om hierin te kunnen ‘switchen’.
Isabelle
